- F.
- Th.
- S.
I.
propr.
1.
(de hominibus) bezwstydny, niemoralnie żyjący, źle się prowadzący;
impurus, impudens.
Glossa
Pol.
RFil XXV p. 136 (a. 1466) : si virgo habet matrem inhonestam, i-am «nykazana», consulo non ducere filiam ipsius.
N.
canis
obelżywe określenie człowieka podłego i bezwstydnego; appellatio
contumeliosa hominis iniqui et impudentis
MARTIN. OP. Marg. fol. c 6b : episcopus, qui crimina non corrigit, non episcopus sed canis dicitur i-us.
KodKKr II p. 437 (a. 1418) : dicit, quod Poloni et eoi*um rex sunt odibiles heretici et i-i canes.Occ. nazwa trzeciego (środkowego) palca u ręki ludzkiej; nomen tertii (medii) digitis manus hominum.
2.
(de rebus) bezwstydny, nieprzyzwoity, obelżywy, haniebny; impudens, ignominiosus, turpis.
II.
transl. bezwstydny,
zuchwały, bezczelny;
impudens, insolens, ferox
CantMAe I nr 35, v. 6b (saec. XV) : adest manus inimica, que rabie i-a fratrum tractat corpora.
CodEp III p. 17 (a. 1447) : ut ... i-is hominum improborum instandis, minime novitatem hanc indignam ... ad pectus alte tue prudencie ... admittas.