- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
I.
propr.
1.
powiązanie, połączenie;
connexio,
v.
gr. rotarum in fodina salis (
ŻupKr
p. 568
).
2.
owinięcie, pokrycie;
involutio
AKapSąd I p. 541 (a. 1493) : allato auro pro i-e ... capitis s. Adalberti cum III peciis.
II.
transl.
1.
uwikłanie, pogrążenie w czymś; occupatio,
v.
gr. curarum saecularium (
JAC. PAR. I
p. 108
)
, trasitoriarum rerum (
DŁUG. Op.
p. 195
)
, vanitatum saecularium (
SSrSil I
p. 322, saec. XV
ex.ex)
.
2.
niejasność, zagmatwanie (w mowie lub w piśmie);
verborum obscuritas.
III.
log.
t. t. logiczny stosunek związku koniecznego, lecz nie wypowiedzianego wyraźnie (oraz wypowiedź wyrażająca ten stosunek);
consequentia necessaria, sed non aperte expressa atque propositio, quae eiusmodi rationem exprimit)
BYSTRZ. AnalPr fol. n Ia : propositio nullus homo irrationalis est homo irrationalis, est conclusio syllogismi ex oppositis et tamen est vera, cum sua contradictoria sit falsa propter falsam i-em.
Id. ParvLog fol. M Ia: est autem i-o aliquod complexum ex nomine et verbo et hoc relatiuo: qui, additum alteri extremo propositionis, vt si dicatur: homo qui est albus, currit, hoc totum: qui est albus, vocatur i-o.
GŁOG. Hisp. fol. L IVa : i-o est complexum ex relatiuo: qui, que vel quod restrictiue capto et adiectiuo ei addito ... vt: homo, qui est albus, currit.
Praec.
contradictionis:
BYSTRZ. Log. fol. h Vb : accidens ... vniuersale ... aptum natum est predicari negatiue ... sine contradictionis i-e.
Id. AnalPr fol. n Ib: propositio ... cuius extremum componitur ex inconpossibilibus, sibi ipsi repugnat, quia est i-o contradictionis.Simili sensu abs. (extra textus phil. )
CracArt I p. 40 (a. 1406) : ad videndum i-em, si rex semper wlt specialem redditum et censum habere de moneta et lucrum, opportet quod multum cudat ... et ... si multa cusa fuerit, cito vilescet ... et sic iterum non eveniet ... regi lucrum (cf. ib. supra questio super moneta cudenda ... implicat contradictoria).