Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMMOBILITER

Gramatyka
  • Formyimmobiliter, inmobiliter
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • I. propr. sine motu
  • II. transl.
    • 1. stabiliter, certe, firme
    • 2. immutabiliter

Pełne hasło

IMMOBILITER s. INMOBILITER adv.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • S.
I. propr. nieruchomo, bez ruchu; sine motu
KADŁUB. p. 190 : videre videor ... adeo ... modestos, adeo tranquillos acierum processus, ut i-r moveri videantur.
VITELO Opt. p. 194 : huic tabulae coaptetur i-r basis armillae.
N. de abstr. i. q. extra motum
GOST. Th. fol. E Va : omnia, que speciei intelligentie subiacent, in ipsa sunt vnite et immaterialiter et i-r et intemporaliter.
II. transl.
1. trwale, w sposób niewzruszony, trwały; stabiliter, certe, firme
KodMp I p. 112 (a. 1278) : quod ... acta perhenni stabilitate i-r sint firmata.
KodWp III p. 30 (a. 1354) : quem numerum prebendarum ... iuramento firmavimus ... perpetuis temporibus i-r observandum.
Ita saepius.
NIC. BŁ. Serm. I p. 124 : per votum voluntas i-r firmatur in bono.
2. niezmiennie, bez zmian; immutabiliter
GOST. Th. fol. D 3a : intelligentia ex prima bonitate habet esse fixum id est i-r permanens.
GIEŁCZ. fol. C 2b : nec credo, quod in ista propositione omnis homo preter Socratem currit ... vox homo stat i-e.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)