- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- B.
ogłosić kogoś za nie-szlachcica, naganie czyjeś szlachectwo; aliquem ignobilem declarare
RHer III p. 11 (a. 1417) : Johannes ... contra Victorem ... qui eum i-erat, suam nobilitatem declaravit.
Ib. p. 205 (a. 1424) : quem infamaverat et i-erat, rusticum ipsum appellando (cf. ArHist. VIII p. 468, a. 1414).
N.
locut.
in sua nobilitate :
StPPP VII p. 588 (a. 1423) : Nicolaus ... dixit, quod nichil sciret de Clemente ... nisi omne bonum nec ipsum i-vit in sua nobilitate.Occ. pozbawić szlachectwa; nobilitate privare
MPH III p. 68 (saec. XIV ex.ex) : ista vero duo clenodia, ut superius nominata, fuerunt i-ta.
NIC. BŁ. Serm. I p. 370 : peccatum i-at et vilificat animam ac ponit in ea turpissimam formam.Cf. IGNOBILITAS.