- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
propr.
czczy, głodny, poszczący;
non cenatus, fame laborans, ieiunans
II.
de hominibus. Glossae
Pol.
ArLit III p. 108 (saec. XV) : famellicus, i-us, «sluszebliwy, glodny».
GLb p. 50 : i-us «lącznączi».
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
ab :
ConcPol II p. 135 (a. 1582) : i-us ab omni cibo et potu.Cf. Th. VII 1,251,32.
2.
de rebus
(praec.
de stomacho sim.).
N.
dies
dzień postu; quo
ieiunium servari debet
AGZ II p. 3 (a. 1364) : excipiendo ... castro piscinam ... nisi tantum dictus Venceslaus diebus i-is pro se pisces procurare debet.
KodWp III p. 350 (a. 1370) : in lacu ... villarum diebus i-is ... licitum sit piscaturam exercere.
II.
transl.
1.
(de solo) nieurodzajny, jałowy; infructuosus,
sterilis. Item (de
causa, mora) nie przynoszący zysku,
daremny; lucro carens, inanis (saec. XVI).
2.
a.
(de scribendi modo) suchy, oschły; aridus, exilis
(saec. XV).
b.
nie znający się na czymś;
alicuius rei expers, non
peritus
DŁUG. Op. p. 8 : ratus laborem nostrum etsi non dicendi satiatis et peritis, at saltem a litterarum sapore i-is suffecturum.
3. (de ingenio)
ciasny, ograniczony;
imbecillis,
angustus.
4.
chciwy;
avidus.