[HONESTATIO]
s.
HONESTACIO,
-onis
f.
(honesto)
I.
1.
propr. cześć,
poważanie, szacunek;
observantia, reverentia,
honor
DokMp IV p. 131 (a. 1365) : magne h-is viro domino Petro zuppario.
AGZ XVII p. 372 (a. 1499) : tu eundem nuntium percussisti violenter, non habens h-em officii regie maiestatis.
2.
meton. okolicznościowy podarek składany przez ludność miejską lub wiejską
na rzecz pana
feudalnego; donum, quod a civibus
urbanis vel colonis certis
quibusdam anni temporibus domino
feodali offerri solebat
AGZ XVI p. 415 (a. 1493) : capitaneus ... nobili Venceslao ... obligavit molendinum ... et macella carnificum ... cum censibus ... et cum obedientia et h-bus alias «se czczyamy».Cf. HONOR I B HONORANTIA II 1 HONORIETAS HONORARIUM I HONORATIO II 1.
II.
singulare: zhańbienie (kobiety); (fungitur vice
vocis
dehonestationis)
corruptio,
stuprum
StPPP VIII p. 134 (a. 1385) : terminum ... pro h-e ancille (nisi leg. dehohestatione).