- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
I.
ślubny, weselny,
małżeński; nuptialis,
coniugalis.
II.
1.
miły, rozkoszny, powabny; voluptuosus, iucundus
(saec. XVI).
2.
wesoły; hilaris (non
dicitur nisi
saec.
XIV de Musis).
III.
(singulare)
dominus
przyrodzony,
dziedziczny; naturalis, hereditarius
Tom. IX p. 318 (a. 1527) : quia ab uxore, quia ab g-i domino, quia a patria ac amicis divellor... non habeo in odio dulcissimam conjugem meam, non abominor dominum g-em, non sperno amicos.
Ib. X p. 392 (a. 1528) : majestatem domini mei veneror, recognosco uti subditus g-em esse mihi dominum, qui mecum et cum meis pro arbitrio suo agere potest.Cf. NATURALIS.