Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GENIALIS

Gramatyka
  • Formygenialis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. ślubny, weselny, małżeński
  • II.
    • 1. miły, rozkoszny, powabny
    • 2. wesoły
  • III. + dominus przyrodzony, dziedziczny

Pełne hasło

GENIALIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
I. ślubny, weselny, małżeński; nuptialis, coniugalis.
II.
1. miły, rozkoszny, powabny; voluptuosus, iucundus (saec. XVI).
2. wesoły; hilaris (non dicitur nisi saec. XIV de Musis).
III. (singulare) dominus przyrodzony, dziedziczny; naturalis, hereditarius
Tom. IX p. 318 (a. 1527) : quia ab uxore, quia ab g-i domino, quia a patria ac amicis divellor... non habeo in odio dulcissimam conjugem meam, non abominor dominum g-em, non sperno amicos.
Ib. X p. 392 (a. 1528) : majestatem domini mei veneror, recognosco uti subditus g-em esse mihi dominum, qui mecum et cum meis pro arbitrio suo agere potest.
Cf. NATURALIS.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)