- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
Tom. VII p. 211 (a. 1525) : nihil utrique parti magis salubre et frugiferum videtur, quam etc.Cf. infra 24. ]
I.
propr.
1.
(de arboribus, terra sim.)
owocodajny, wydający plon, żyzny,
płodny; qui fruges vel fructus fert, fertilis, fructifer,
fecundus.
N. in imagine
de temporibus
(
Tom. VII
p. 375, a.
1525
:
patientiam habeant
... donec ... Deus ... placidiora et magis f-a tempora ... fuerit largitus).
Cf.
FRUCTIFER I 1.
2.
sensu latiore (spectat ad lucrum, quaestum, quae capiuntur
ex rebus): przynoszący zysk, dochodowy; qui
fructum, lucrum affert, quaestuosus
DŁUG. LibBen I p. 25 : theloneum in ... oppido Slawkow ... fuit f-um et ventrosum.
Ib. III p. 454 : erat molendinum illud frui-um et multa monasterio afferens emolumenta.Cf. FRUCTIFER I 2.
II.
transl. owocny,
pożyteczny, korzystny; utilis, commodus,
fructuosus,
praec. de
abstr.,
v.
gr. affectus (
KodPol IV
p. 200, a.
1502)
.
N.
constr.
sq. dat.
*CodEp I 2, p. 324 (a. 1453) : poeticam, qui recte uterentur, his f-am esse.Cf. FRUCTIFER II.