- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
1.
propr. święto,
uroczystość (kościelna);
dies festus, festum.
Additur
α.
adi.
,
v.
gr.
celeberrima (
CodEp III
p. 594
a. 1492)
, magna, maior (
DokMp IV
p. 112, a.
1359
;
AKapSąd II
p. 114, a.
1439)
, memorabilis (
StSyn III
p. 21
)
, mobilis (
KodMp IV
p. 364, a.
1440)
, Paschalis (
AKapSąd III
p. 248, a.
1496).
β.
gen. , v.
gr. carnisprivii (
ArPrawn I
p. 185, a.
1440)
, Corporis Christi,
Sacramenti (
StSyn III
p. 21
;
AKapSąd II
p. 114, a.
1439)
;, BVMariae (
DyplMog
p. 24,
a. 1268)
, s. Michaelis (
KsgŁawKr
p. 137, a.
1376)
, Nativitatis Christi
(
AKapSąd II
p. 114, a.
1439)
, Paschae, Pentecostes
(
ib. ).
Inde
2.
meton.
iur.
danina na rzecz pana feudalnego z
okazji uroczystego święta;
tributum, quod domino feodali festi sollemnioris occasione solvebatur
KodPol I p. 102 (a. 1278) : villas ... et villanos ipsarum absolvimus ... a dacione ... quarumlibet f-um ubicunque, quod «godne» dicitur.
II.
1.
wesołość, dowcip, żart;
hilaritas,
facetia.
Additur
laetitiae (
FormJ
p. 59
)
.
2.
powab, wdzięk, uprzejmość, kultura, ogłada;
amoenitas, iucunditas, lepor,
comitas, urbanitas (saec. XV)
.
N.
godność, dostojeństwo, zaszczyt; dignitas, fastigium, honor
KADŁUB. p. 36 : Zemovit ab hospitibus tonsoratur et futuri regis f-as miraculi consecratur presagio.