- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- H.
- O.
- W.
I.
subst.
1.
ktoś, coś;
aliquis, quidam.
N.
α.
post negationem
non, nec, ne quisquam (quidquam
nikt (nic); nemo
(nihil).
β.
per abundantiam (sensu non negato) nemo quisquam (
ZABOR. Tract.
p. 47
)
, nihil quidquam (
KodWp III
p. 515, a.
1381
et saepius), nonnulli quiquam (
*CodEp III
p. 126,
a. 1467)
, nullus nihil quidquam (i. nemo aliquid
AGZ XIX
p. 535, a.
1475).
γ.
quidquam
(sine negatione)
pro
nihil :
ZabDziej IV 1, p. 78 (a. 1554) : plenariam solutionem ... acceperunt... recognoscentes quidquam se habere apud Piskorzova debitricem.
2.
ktokolwiek (cokolwiek);
quicumque, quispiam
KodWp III p. 102 (a. 1358) : procurator tunc temporis quisquam fuerit, debet ... robora ... procurare.
TPaw III p. 4 (a. 1386) : obligauit se omnia pati, quidquam de iudicio ... iudicialiter deueniet.
PrPol p. 376 (a. 1397) : quidquam ... Preczslaus inter ... partes edixerit, hoc utraque pars ferre debebit.Ita saepissime.
N.
locut.
α.
quiquam sunt
ile tylko jest;
quotquot sunt
DokMp I p. 332 (a. 1405) : habebit ... scultetus ... maccella carnificum et mensas panum et salis, quicquam sunt vel fieri possunt imposterum.
β.
ad aliquid
non
quidquam habere
(e
Pol.
nie mieć nic k czemuś)
nie mieć pretensji do czegoś; nullum ius habere
ZabDziej I p. 77 (a. 1465) : nequaquam voluerunt ad hoc quitquam habere.Cf. infra 1703,34 et
γ.
(pro) quoquam
za cokolwiek, w jakikolwiek sposób; pro qualibet re, quovis modo
StPPP VIII p. 726 (a. 1399) : post exempcionem ... Jaschconem pro quoquam ... non habebit impedire.
Ib. p. 801 (a. 1400) : Laurentio ... ius decreuit, quod ab ipso hereditatem ... mater eius non habet quoquam alienare.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
partitivo.
c.
sq.
de :
KodWp I p. 26 (saec. XIII/XIV) : si ... quisquam de supanis ... bona ... contulerit.