- F.
- Th.
- S.
- Dc.
pięć; numerus inter
quartum et
sextum.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 82 (a. fere 1420) : q-e genera «poczoro pocolene».
N.
locut.
Quinque Ecclesiae (Quinqueecclesiae)
miasto Pecs na
Węgrzech; Serbium, urbs Ungarorum,
hodie Pecs
MPVat IX p. 69 (a. 1368) : Conradus de Plawe prebendam ecclesie Wratislaviensis fuerit pacifice assequutus, dimittet canonicatum et prebendam Q-arum.
KodWp VI p. 302 (a. 1378) : Valentino Q-e Ecclesie decretorum doctore.Praec.
1.
media quinque (e Pol.
półpięta)
cztery i
pół; quattuor cum semisse
KsgGrWp II p. 317 (a. 1400) : astitit terminum ... pro media q-e marcis.Cf.
2.
quinque centum (-a, -i)
pięćset; quingenti
DokMp I p. 382 (a. 1413) : bona ... in quingentis seu in q-e centis marcis grossorum.
Ib. V p. 152 (a. 1414) : q-e centa marcas latorum grossorum.
KsgLub p. 10 (a. 1447) : bona in valore q-e centarum marcarum.Ita saepius. Cf.