- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- A.
- N.
- W.
I.
geom.
1.
kwadrat, czworobok;
quadratum, res quadrata (nonnisi
in imagine)
HESSE Matth. V p. 11 : Ioannes ... sicut lapis quadratus erat virtute q-a, scilicet temperantiae, fortitudinis, prudentiae, iustitia.
Ib. 172: fideles faciunt aedificium ecclesiae valde pulchrum ex eo, quod ipsi sunt lapides ... quadrati ... hanc autem q-am faciunt: fides, spes, caritas et bona operatio.Ita saepius.
2.
circuli
kwadratura koła, zamiana koła na kwadrat (rzecz niemożliwa do
przeprowadzenia); transformatio circuli in formam quadratam (res
factu impossibilis)
GŁOG. ExLog fol. X Ib : alij sunt paralogismi procedentes ex principijs communibus in sciencia speciali, sicut arguebat Brisso de q-a circuli.
BYSTRZ. Elench. fol. s IIIa : exemplum de primo syllogismo falsigrapho, vt ratio Ypocratis per quam voluit q-am circuli et ratio Brissonis per quam etiam probauit eam.Cf. QUADRO I 1a.
II.
astr.
1.
Lunae
pierwsza i trzecia kwadra Księżyca; Luna
crescens vel decrescens
VITELO Opt. p. 151 : tunc enim Luna uidebitur in q-a ... et in prima q-a et in secunda semper arcus illuminationis ... uidebitur linea recta etc.
COPERN. Rv p. 194 : inuenitur ... maxima ... in medijs q-is differentia etc.
2.
kwadratura, tj. położenie dwóch
planet, przy którym ich długość
ekliptyczna różni się o 90
stopni; planetarum situs, quo eorum
longitudo ecliptica 90 gradibus
differt
ALBERT. p. 67 : de figuris locorum Lunae in coniunctionibus et oppositionibus et q-is.
KomPolit p. 203 (a. 1500) : Sol meliores planetas habet in q-a, et ipsemet cum omnibus stellis et planetis potestate exsequitur effectum; similiter princeps debet ad se bonos trahere, studiosos, senes, ponderosos.
3.
siatka
południków i równoleżników na powierzchni globusa niebieskiego;
circuli meridiani ac paralleli in
globo caelesti decussatim delineati
InstrAstr p. 123 (saec. XIV/XV) : speram solidam sic complebis: querendo primo per circinum precisam q-am, qua inventa ponas pedem circini immobilem in unum punctorum q-e invente etc.