- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
- K.
- O.
- W.
I.
intrans.
1.
walczyć, toczyć walkę, bić się, ścierać się;
dimicare,
certare, confligere, congredi.
Glossa
Pol.
GLc p. 14 : «schyrmowacz», p-re, dimicare.
2.
iur.
procesować się; iure agere, iure procedere
KsgMaz II p. 210 (a. 1426) : quandocumque citabitur per ... Stanislaum ... omnes simul stare et contra ipsum p-re tenentur, nullum ex ipsis excipiendo, tam ... citatis, quam citandis.
Ib. p. 251 (a. 1427) : si amicabiliter componi non voluerint, tunc iure p-re debebunt.Nescio an huc quoque pertineat
CodSil XIV p. 53 (a. 1350) : in ipsa civitate habet dominus episcopus omnia iura p-ndi, iudicandi.
3.
usiłować, starać się, próbować; conari,
contendere, eniti.
4.
opierać się, przeciwstawiać się czemuś, walczyć, pozostawać w
sprzeczności z czymś;
resistere, repugnare.
Constr.
ad 1
- 4: a.
sq.
dat. b. sq.
abl. c. sq.
contra. d. sq.
cum. e. sq. ex. f. sq.
in c. acc. g. sq.
in c. abl. h.
sq.
inter. i. sq.
ut fin. k. sq. pro.
II.
trans.
1.
proelium
toczyć bitwę;
i.q. conserere, agere
IANIC. p. 209 : hic quinquaginta p-vit proelia signis collatis.
2.
fungitur vice vocis
oppugnandi,
expugnandi:
MIECH. Chr. p. 259 : castrum ... Kowno p-re adorsus dum in eius expugnatione plerique ... milites ... cecidissent, castro inexpugnato relicto etc.