- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- O.
I. in promptu (impromtu, inpromtu) et in prompto
(imprompto, inpromto)
1.
propr. oczywiście,
jawnie; evidenter,
palam.
Locut.
in promptu est
(sq.
inf. ) jest rzeczą
oczywistą, nie ulega
wątpliwości; omnibus constat,
patet.
2.
transl.
a.
na podorędziu, pod ręką, w pogotowiu; ad manum,
praesto, in parato.
b.
natychmiast, niezwłocznie, bez zwłoki;
statim, extemplo, ilico
Dogiel V p. 25 (a. 1308) : super eis articulis sanctam sedem apostolicam informare in p-u intendunt.
KsgŁawKr p. 211 (a. 1393) : debet arma belica ... in p-o assignare.Ita saepissime. Glossa Pol.
GLc p. 12 : «natemmescze» i-o.
c.
prawie;
paene
MARTIN. OP. Chr. p. 93 : eloquentiae in tantum incumbens Octavianus, vt nulla in p-u dies praeteriret, quin legeret, scriberet, aut dictaret.
II.
ex promptu
natychmiast; statim,
ilico
DŁUG. Op. p. 606 : vult ... reddere ex p-o crudelitatis vicem.