eccl.
przywilej prymasostwa;
ecclesiae primatialis (cf.
s. v. 1)
dignitas
DŁUG. Op.
p. 369 : hic archiepiscopus Nicolaus Trąbaecclesiae suae Gnesnensis a Concilio praefato Constantiensi privilegium p-us in Polonica ecclesia obtinuit primusque se inter Gnesnenses archiepiscopos primatem titulare coepit.
Id. Hist. IV p. 309 : ab eodem Concilio Constantiensi privilegio p-us obtento ... primus ... se ... primatem titulare coepit.