- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- H.
- O.
[generis
m.
KsgKaz
p. 538 (a.
1401)
:
super prandium, quem fecimus domino.]
I.
propr.
1.
posiłek (poranny, południowy lub wieczorny); cibus (matutinus, meridianus vel vespertinus).
2.
uczta, przyjęcie; daps,
convivium.
Praec.
a.
Aristotelis
(in Universitate Cracoviensi) uczta, wydawana dla profesorów
przez
promowanych; cena, quae professoribus
ab eis, qui ad gradum
aliquem promovendi erant, dabatur
ARect I p. 363 (a. 1494) : magister Paulus ... director p-y Aristotilis.
Concl. p. 1334 (a. 1514) : pro his quinque magistrandis examen aperietur et... p-um faciant.
Ib. p. 321 : ad audiendam petitionem magistrandorum, qui precibus hoc ab Academia volunt consequi, ut liceat illis redimere p-um, quod in die Aristotelis per magistrandos dominis doctoribus et magistris hospitibus solet apponi.Ita ib. saepe.
b.
baptismalium
chrzciny;
cena, quae post pueri
baptismum fit
RachKról p. 59 (a. 1471) : pro dicto p-o baptismalium quatuor grossos.
c.
nuptiarum
uczta weselna;
convivium nuptiale
ArHist V p. 111 (a. 1453) : homines, qui p-o nupciarum interfuerunt.
Constr.
a. abs. b. sq.
gen. Saepe occurrit in
definitionibus temporis, v.gr. a prandio (
ArLit I
p. 75, a.
1521
;
DANT.
in
Tom. X
p. 401,
a. 1528)
, ad prandium (
GALL
p. 10,17
et saepius), ante prandium (
THOM. Med.
p. 145
;
CracArt I
p. 44, a.
1407
;et saepius),
circa prandium (
ARect I
p. 363,
a. 1494)
, infra prandium
(
AKapSąd II
p. 753,
a. 1511)
, inter prandium
(
THOM. Med.
p. 417
)
, post prandium (
NIC. POL.
p. 150,
v. 34
;
ib.
p. 222
;et saepissime); item facto (expleto, peracto)
prandio (
RachJag p. 230,
a. 1393
;
Lites II
p. 272,
a. 1413
;
RachJag
p. 524,
a. 1418
et saepissime), cett.
II.
meton.
1.
tzw. obiedne, tj. świadczenie na
utrzymanie pana feudalnego
przyjeżdżającego na wieś dla
odbycia sądów; tributum, quod ad
alendum dominum feodalem ad
iudicia exercenda venientem a vici
habitatoribus praestabatur
CodSil(M) III p. 119 (a. 1226) : omnes sculteti et liberas sortes habentes ter in anno respondebant in procuracione p-ii abbati supradicte domus.
KodMp I p. 104 (a. 1275) : a solucionibus ... vel citacionibus ... a seruicijs terre et conuentus, a p-ijs ipsius conventus ... liber existat.Ita saepissime. Glossae Pol.
DokImbr p. 97 (a. 1343) : tria ge neralia p-a «veczne» (cf. KodWp VI p. 312, a. 1380).
KodWp III p. 350 (a. 1370) : pro p-o, quod «obedne» dicitur (cf. StPPP VIII p. 468, a. 1398).
Dicitur
generale (
DokImbr
p. 97, a.
1343)
, iudiciale (
KodWp III
p. 109, a.
1358
;
ib. VI p. 311, a.
1380
; eodem sensu magni iudicii:
KodWp X
p. 6, a.
1435).
Cf.
MENSALES
supra VI 246,36 sqq.
et
MENSIONALES
ib. 248,30
sqq. et
PRANDIALIS
et
PRANDIONALIA.
2.
singulare:
okolicznościowy podarek składany na rzecz pana feudalnego lub wójta; donum, quod sculteto vel domino feodali dari solebat
AGZ XIV p. 359 (a. 1453) : Ianusius voluit habere tributum alias p-um «praszniczni» alias «pocztha», quam ab eodem popone aspectavit.