Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAESTANS-1

Gramatyka
  • Formypraestans, prestans, praestantiora
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ntis -um
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. wyróżniający się, znaczący, znakomity
  • II. (comp. sensu elativo) cenny, wartościowy, kosztowny

Pełne hasło

1. PRAESTANS s. PRESTANS, -ntis adi.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • B.
[comp. magis praestans:
DŁUG. Band. p. 67 : milites Cruciferorum magis notabiles et praestantes.]
I. wyróżniający się, znaczący, znakomity; qui (alteri) praestat, excellens, eminens (ap. nos praec. comp. et superl. )
Iuxta posita
consummatus ( ADAM p. 298 ) , notabilis (cf. ).
Dicitur de hominibus eorumque affectibus; item de
lumine (solis
COPERN. Rv. p. 19 : non facile videmus tantillam sub p-issimo lumine maculam),
situ (
DŁUG. LibBen I p. 619 : propter situm p-iorem et commoditatem ampliores Vladislaviae urbis).
N. phil.
GOST. Th. fol. k Ib : forma est p-ior materia.
GŁOG. Alex. II fol. B IVa : agens ... est p-ius passo.
WROCŁ. EpitConcl fol. p Vb : causa sit p-ior effectu.
N. constr. indicatur cui praestat
a. sq. dat. b. sq. acc.
DŁUG. Op. p. 2 : meum contubernalem ... me ... ingenio et oris facundia ... longe p-em.
c. sq. ex :
MatPis II p. 16 (a. 1564-65) : ex agnatis omnibus fide p-em.
Cf. Th. X 2, 911, 45 sqq.
Item c. comp.
a. sq. super:
MARTIN. OP. Marg. fol. e 4b : sicut est honore super illos, sic et vita debet esse p-ior.
b. sq. ultra :
IO. VISL. p. 167 : vates ... ultra ... rerum fastigia p-iores animo locari.
indicatur qua re a. sq. gen. , v. gr. facultatum ( Tom. III p. 326, a. 1515) , fandi ( PAUL. CR. p. 96, v. 515 ). Cf. Th. X 2, 912, 32 sqq. b. sq. abl.
N. sq. abl. supini
IO. VISL. p. 167 : maioris calami notatu p-ior.
c. sq. in c. abl. d. sq. pro :
DŁUG. Op. p. 9 : parentes s. Stanislai ... pro conditione carnis et saeculi nobiles ... fuere atque p-issimi.
N. superl. loco appellationis honorificae
CodEp II p. 288 (a. 1432) : reverendissime pater et domine p-issime.
AKapSąd II p. 118 (a. 1440) : venerabilis domine et fautor p-issime.
Cf. Th. X 2, 912, 60 sqq.
Locut. impers.
praestantius est c. inf. : (jest) lepiej; praestat (saec. XV - XVI).
II. (comp. sensu elativo) cenny, wartościowy, kosztowny; maioris pretii, pretiosus
APozn II p. 63 (a. 1477) : septem ballas panni Florentini ... melioris valoris et p-ioris panni.
N. abs. loco
subst. praestantiora,, -um n. kosztowności; pretiosa
KADŁUB.(Pl) p. 109 : cui Boleslaus ... offert ... p-iorum potissima.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)