- F.
- Th.
- S.
[
pl.
praes.
act.
praesagunt :
SACR. Elucid. fol. f IIa
:
iminentem interitum praesagunt.
Cf. Th.
X 2, 810,14.]
I.
propr.
przeczuwać; animo praesentire, sensu praecipere.
Additur
male (
DANT.
in
Tom. IX
p. 186, a.
1527).
N.
locut.
animus (alicui) praesagit
(saec.
XV-XVI); eodem sensu mens (
DANT.
in
Tom. IX
p. 186, a.
1527).
Constr.
a. sq. de. b.sq.
acc.
c.
inf.
II.
transl. zapowiadać,
przepowiadać, wróżyć coś
komuś; praedicere, futura pronuntiare, vaticinari.
Constr.
a.
sq.
dat.
personae.
b.
sq.
abl.
STAN. OFM p. 780 : feria quinta proxima ante obitum ... per quandam matronam ... in quadam visione p-ta fuit ad mortem.c. sq. ab :
KADŁUB.(Pl) p. 31 : quod de ipso ab ipsius pene infantie crepundiis asserunt p-tum.d. sq. ad, cf. e. sq. ex:
Tom. XVI p. 660 : ex his motibus perniciosis haeretici et anabaptistae ... p-unt.f. sq. in c. abl. , cf.