- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
przeszkadzać, stawać na przeszkodzie, powstrzymywać, zapobiegać, utrudniać;
impedire, obstare,
prohibere.
Praec.
iur. (na)gabać,
tj. zgłaszać pretensje
prawne (do kogoś lub czegoś), utrudniające komuś zachowanie lub dochodzenie jakiegoś prawa; vindicias, quae alicui in iure suo
servando vel exsequendo obstant,
postulare
StPPP II p. 463 (a. 1440) : pro qua dote ... domina Heduigis nunquam ... ab ... Johanne ... debet p-ri neque infestari.
StPPP IX p. 59 (a. 1464) : ipsorum legittimos successores ... nec vnquam p-re et inquietare debebit sua legittima posteritas.
ArSang V p. 326 (a. 1544) : nec debet ... Catharina ... Petro ... quovis modo pacificam possessionem p-re.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
ab. c.
sq.
ad. d.
sq.
in c . abl.
e.
sq.
per. f.
sq.
pro,
cf.
g.
sq.
enunt.
fin.
c.
ne :
KodWp I p. 158 (a. 1235) : nos ... varia p-ant negocia, ne animarum saluti ... vacare possimus.
II.
singulare: zajmować, zatrzymywać;
retinere, occupare
StPPP XI p. 637 (a. 1578) : equus, quem apud ... Mathiam ... cognovit et p-vit, est suus proprius.