Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAENUNTIO

Gramatyka
  • Formypraenuntio, praenuntio, prenuncio, prenuntio, praenuntiatus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum -a, -um
  • Część mowy
Znaczenia
  • I. zapowiadać, przepowiadać, wróżyć coś
  • II. wyżej, poprzednio wymieniony

Pełne hasło

PRAENUNTIO, -are, -avi, -atum scr. praenuntio,,prenuncio,,prenuntio
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • O.
I. zapowiadać, przepowiadać, wróżyć coś; antea nuntiare, praedicere.
N.
annum jeden rok naprzód; anno ante
PommQu p. 84 (a. 1384) : quandocunque voluero, possum illam hereditatem redimere et redempcionem integrum annum debeo sibi p-re.
Constr.
a. sq. dat.
MARTIN. OP. Chr. p. 135 : Vespasiano scriptor Iosephus historicus Iudaeorum ... p-uit de morte Neronis.
MATTH. Prax. p. 176 : procurant habere viros literatos, qui eis ... p-ent et instigent.
Ita saepius. b. sq. abl.
BRUNO Qfr p. 33,20 : misero presagio malum quod futurum erat p-re.
KADŁUB.(Pl) p. 131 : tranquillitas ... que ipsa sui serenitate proximum p-at tempestatis naufragium.
Ita saepius. c. sq. de. d. sq. ex :
MARTIN. OP. Marg. fol. d ΙΙIb : daemones ... ex tribus praemissis multo ante cogitata p-ntes.
CALLIM. in
KlQu p. 83 : multa ... ex astrorum significatione preuidisse simul et p-asse.
Ita saepius. e. sq. acc. c. inf.
II. part. perf. praenuntiatus,, -a, -um wyżej, poprzednio wymieniony; supra dictus, praefatus
KodPol III p. 206 (a. 1339) : una cum p-tis testibus.
Cf. Th. X 2 740, 52 sqq.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)