Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAECURSOR

Gramatyka
  • Formypraecursor, precursor
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I.
    • 1. poprzednik, zwiastun
    • 2. przewodnik
  • II. milit. (pl.) milit. straż przednia

Pełne hasło

PRAECURSOR s. PRECURSOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
I.
1. poprzednik, zwiastun; praecessor, nuntius.
Constr. sq. gen. , praec.
Christi, Domini et abs. De Ioanne Baptista. Glossae Pol.
RFil XXIV p. 70 (saec. XV in.in) : nato p-e ... «rziBdzczi» loanne multi gaudebunt.
Ib. XXIII p. 303 (a. 1444) : Johannes p-r domini «sprawiacz bozy».
2. przewodnik; dux itineris.
II. (pl. ) milit. straż przednia; antecursores, primi agminis milites.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)