Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAECEPTUS

Gramatyka
  • Formypraeceptus, preceptus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • + praetextuspozór, pretekst

Pełne hasło

PRAECEPTUS s. PRECEPTUS, -us m.
  • Th. (vox
d
  • ubia),
  • O.
pozór, pretekst; confunditur c. voce praetextus :
UrkBBr p. 303 (a. 1346) : qui super bonis reverendi ... patris ... jura ducalia ... detinere noscuntur vel se cujuslibet juris p-u habere contendunt.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)