- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
(de hominibus) dostojny,wybitny, stojący na czele, znakomity; excelsus, praepositus,
eminens, excellens.
N. de
BVMaria (
CantMAe I nr. 51, v. 6b,
saec. XV).
Occ.
in malam partem: bezczelny; procax
*PommUrk VII p. 203 (a. 1328) : rogantes eundem abbatem, ut illud mandatum benigne una cum suo capitulo ... reciperet et audiret, quod ille animo p-nte facere publice recusavit.
II.
(de rebus) znakomity, świetny, wspaniały, dostojny;
praestans, eximius, nobilis, magnificus
,
v.
gr.
festum (
PEREGR. fol. g IIb)
, meritum
(
KodKKr II
p. 80, a.
1381
;
DokKKr II
p. 585, a.
1448)
, vita (
CodEp III
p. 592, a.
1492),
sim.
N. iur. ważny,
znaczny; gravis
ŁASKI ComPriv fol. 181b : si duo vulnerauerint et ambo coram iudicio comparent et querimonias proponunt, qui primam querimoniam p-ntem protestari poterit, apud suum aduersarium duellum acquirit.