- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
pić, popijać, zwł. trunki;
bibere,
praec.
vinum sim.
2.
napoić kogoś, dać się napić;
potum praebere
alicui.
Glossa
Pol.
GŁOG. Alex. I fol. O Ib : p-re ... est potum dare ... «napoycz».
Constr.
a. abs.
b. sq.
acc. c. sq.
abl. d. sq. de. e.
sq. ex. f.
sq. in
c.
abl.
II.
part. perf.
potatus
1.
pijany;
ebrius.
2.
przepojony czymś, natchniony;
imbutus, inspiratus
DokKujMaz p. 310 (a. 1336) : spiritu dulcoris p-tus nouam ... ecclesiam fundauisset.
JAC. PAR. Var. I p. 367 (a. 1440) : in uno ... spiritu nos omnes baptisati sumus et omnes uno spiritu p-ti sumus.