- F.
- Th.
- L.
I.
adv.
1.
później, w
późniejszym czasie; postea,
post.
2.
na końcu, ostatecznie; postremo
AGZ XVIII p. 535 (a. 1499) : posuit memoriale, volens evadere pro decem marcis ... p-s, alias «na poszlyadku».
3.
z tyłu, od tyłu;
retro, a tergo
GALL p. 137,18 : quocumque caesar se vertebat ... Bolezlauus quoque, quandoque anterius, quandoque p-s, incedebat.Cf. Th. X 2, 212,69 sqq. superl. postremo s. postraemo adv. wreszcie, na koniec; denique, ad extremum, tandem.
II.
prp.
c.
acc. (de tempore)
po; post
KsgRachKr I p. 81 (a. 1392) : cum ... Ladislaus p-s festum Nativitatis ... Cracoviam venit.
Ib. p. 150 (a. 1396) : si ... Nicolaus p-s denunciacionem duarum septimanarum ... CCC marcas ... non solverit.Ita saepius. Cf. Th. X 2, 212,78.
N. sq. abl.
ZabDziej III p. 128 (a. 1491) : pater ... p-s filio ... suo decessit de hac vita.