I. związany z osadzeniem; qui ad terram incolis frequentandam pertinet

DokListPł I p. 80 (a. 1383) : liberamus ... dominum Pasconem et suam posteritatem ... a custodia castrorum nostrorum, quae „possada” wlgariter vocitatur, ita quod ubicunque mansionem sui incolatus in terra nostra fundaverit residendo, nihilominus ab eadem custodia p-i sint exempti penitus et soluti.

II. osadzony na roli; qui in fundo collocatus est

AGZ XII p. 350 (a. 1473) : nobilis Iacobus ... remansit circa ... homines ex eo, quia p-es noluerunt ab eo recipere et homines fuerunt in presencia et si alicui increpavit, cittetur, cui reus est, quia est possessionatus.

Cf. POSSESSIONARIUS II. POSSESSIONATUS I A 2.