Ogólne
Pełne hasło
Więcej

POLITUS

Gramatyka
  • Formypolitus, pollitus, politiora
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -um
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. propr. propr. (de rebus) dobrze urządzony, gustowny, elegancki
  • II. transl. transl. (de hominibus) wykształcony, kulturalny

Pełne hasło

POLITUS s. POLLITUS, -a, -um
  • F.
  • G.
  • S.
  • Dc.
I. propr. (de rebus) dobrze urządzony, gustowny, elegancki; bene compositus, venustus, elegans.
Praec. comp.
de litteris (litteratura)
OSTR. p. 139 : haec exaravi, quibus per reipublicae negotia p-iori litteraturae operam dare minime vacat.
CRIC. in
Tom. VII p. 343 (a. 1525) : nescio quo meo genio me etiamnum sacris addictum p-iores iste litere adeo delectant.
Ita saepius. Simili sensu abs. loco
subst. politiora,, -um n.
AKap p. 26 (a. 1534) : magistri Universitatis ... Cracoviensis ... unus ... in philosophia, alter in dyalectica ... tercius in p-ioribus et quartus in grammatica.
II. transl. (de hominibus) wykształcony, kulturalny; eruditus, humanus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)