- F.
- G.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
propr.
1.
nie śpiący, czuwający, non dormiens, vigilans.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 674 : p-ilquicunque non dormit, nec noctu nec interdiu, «stroż».
2.
transl. (de
hominibus) czujny, baczny, uważny,
pilny; vigilans, attentus,
intentus.
Item de abstr. , v. gr. cura
(saepissime), custodia (
KsgKaz
p. 144, a.
1381
;
HESSE Matth. IV p. 18)
, observantia (
JAC.PAR. ReflEccl
p. 43
), sollertia (
DŁUG.
Hist. I p. 460 = II
p. 227
ed.nov.
), sollicitudo (
MPVat I
p. 73, a.
1323
;
KodPol II p. 351, a.
1399).
II.
transl. de
nocte
spędzony na czuwaniu, bezsenny; sine somno vigilando actus
(saec. XV).
N. meton.
de
toro
łoże, w którym spędza się noc bezsennie; in
quo pervigilatur
CRIC. p. 36, v. 4 : hos gemitus lacrimasque dedi ... nocte premens viduum p-emque torum.