- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
I.
adi.
wewnętrzny, prywatny;
internus, privatus (saec. XVI).
II.
subst.
penetral
s.
penetrale,,
-is
n.
et
penetralia,,
-ium
n.
pl. wnętrze, środek,
głębia; alicuius rei pars media, ima, cor, nucleus.
Constr.
sq. gen.
Praec.
a. cordis, pectoris głębia serca; cor (pectus)
imum
VAdAnt p. 46, v. 1 : totis uiribus ingens iaculum mouens, transfixit eius p-ia cordis.
Theiner p. 104 (a. 1291) : cuius pectoris p-al continebit suspiria?Ita saepissime.
b. aulae, castri, curiae,
palatii et
abs.
wnętrze (wewnętrzne komnaty) budynku;
i.q. pars interior, cubicula
interiora.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 676 : p-e est interior pars aedificij vel regiae, «komnata, pokoy».
c.
świątynia;
templum (saec. XVI).
d.
abstr. głębia,
istota; pars principalis, summa
ADAM p. 315 : non primicias certe offertis, sed ... p-ia ad aedem sapientiae acceditis.
WROCŁ. CongLog fol. a 2a : congestum logicum quo iuniores ad dialectice p-ia facilius duci queant.