- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- H.
- N.
- K.
- O.
I.
adi. ojcowski,
należący do ojca, odziedziczony po
ojcu; paternus, qui patris est
KADŁUB. p. 24 : huius ... filius non tam patris imperio, quam p-is multa adiecit virtutibus.
IO. LUD. p. 111,193 : necessarium est eos vite necessaria acquirere arte vel habere p-a.
II.
subst.
1.
patrinus,,
-i
m.
a.
ojciec chrzestny;
pueri baptizandi sponsor,
compater
StSyn III p. 5 : nullum religiosum ... nullum excommunicatum, interdictum aut evidenter criminosum recipite in p-um.
ConcPol VIII p. 127 (a. 1415) : nullus ... excommunicatus ... recipiatur in p-um.Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 668 : p-us «krzestny ociec» vide compater.
b.
pl. rodzice
chrzestni; qui per baptismum quasi alteri parentes pueri facti
sunt
StSyn III p. 5 : duos tantum p-os sive compatres admittite.
ArHist V p. 366 (a. 1415) : sufficiant ... duo p-i, aut compater aut commater.Ita saepius.
2.
stryj; patruus
AGZ XV p. 11 (a. 1457) : proposuit super nobilem Albertum ... quia ipse occidens p-um suum recepit equm.
ProtWoz p. 58 (a. 1484) : Jacobus filiaster suus penes p-um suum debet habitare vti filius suus in patria sua (nisi utroque loco leg. patruum).