Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PAENITENTIARIUS

Gramatyka
  • Formypaenitentiarius, penitenciarius, penitentiarius, poenitentiarius
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ii
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • spowiednik, zwłaszcza upoważniony do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających jurysdykcji papieża lub biskupa, penitencjariusz

Pełne hasło

PAENITENTIARIUS, -ii m. scr. penitenciarius,,penitentiarius,,poenitentiarius
  • Th. (rec.),
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • O.
spowiednik, zwłaszcza upoważniony do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających jurysdykcji papieża lub biskupa, penitencjariusz; sacerdos confessionis auditor, praec. qui facultatem absolvendi peccata papae vel episcopo reservata habuit
AnnMP p. 26 (a. 1248) : fratrem Godefridum predicatorem et p-um domini pape.
AnnCrac p. 95 (saec. ΧΙII) : canonicus Cracouiensis ... et p-us ... Cracouiensis episcopi.
StSyn ΙII p. 9 : adiicimus, quod sacerdotes male ablata et illicite acquisita sibi a confitentibus assignata nostre curie p-o exhibere et assignare non differant.
ConcPol IV p. 141 (a. 1434-1440) : p-us non debet esse scrupulosus.
Ita saepius usque ad saec. XVI.
Distinguitur addito
a. gen. , v. gr. (domini) papae ( et saepius ;
N.
summus: ArHist XII 2, p. 328, a. 1360 ; ib. V p. 309, a. 1412 ; supremus: ArPrawn I p. 34, a. 1411) , episcopi( AnnCrac p. 95, saec. ΧIII) , Polonorum ( DokListPł p. 314, a. 1484 ) ; item ecclesiae ( InwKKr p. 148 ; ; cathedralis: AKap Sąd ΙII p. 130, a. 1509 ; ib. p. 174, a. 1513) , basilicae s. Petri ( Tom. XV p. 160, a. 1533 ; ib. p. 375 et saepius; minor: Tom.XV p. 480, a. 1533 et saepius), castri ( KsgDoch p. 135 ) , regni ( Tom.XVI 2 , p. 255, a. 1534) ; immo linguae nostrae ( Tom. XVI 2 , p. 265, a. 1534) . b. adi. , v. gr. episcopalis ( AKapSąd III p. 93, a. 1502) , perpetuus ( ArHist X p. 382, a. 1530).
Constr.
a. abs. , ut b. sq. gen., ut et saepius. c. sq. in c. abl.
AKapSąd I p. 110 (a. 1464) : p-ii et vicecustodis in ecclesia.
DokListPł p. 314 (a. 1484) : p-um ... in basilica principis apostolorum de urbe Roma.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)