- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr.
de hominibus eorumque
intellectu, vita
sim.:
bezczynny, nie zajęty pracą, nie mający nic do roboty;
nihil agens, quiescens,ab opere
(labore) cessans.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 83 (a. fere 1420): o-i «proszny».
Dicitur etiam eodem sensu de
substantia (
VITELO Epist.
p. 16
)
.
Praec.
a.
otiosum non esse
nie mieć czasu;
occupatum
esse.
b.
de
solo
nieuprawny; incultus
(saec.
XV ex. ).
c.
(in bonam partem) beztroski, spokojny;
securus, non
activus.
d.
(in malam partem) leniwy,próżniaczy;
piger, segnis.
II.
transl.
niepotrzebny,bezużyteczny,
daremny, próżny; inutilis,vanus,supervacuus.
Praec.
in locut.
otiosum est
jest rzeczą
zbędną; supervacuum est.
Saepe dicitur de
verbo (alludendo ad
Vlg.
Matth. 12,36).