Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OMITTO

Gramatyka
  • Formyomitto, abmitto, obmitto
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -si, -sum
Znaczenia
  • I.
    • 1. pominąć,ominąć
      • α.
      • β. iur.nie brać pod uwagę
    • 2. poniechać, zaniechać, zaprzestać
    • 3. zaniedbać
    • 4. porzucić,opuścić
  • II. iur.
    • 1. + iudicium, ius actionem terminum zrezygnować, nie dopełnić (jakiejś czynności prawnej)
    • 2. pominąć (jakąś instancję sądową)
    • 3. + iuramentum zwolnić od składania przysięgi
  • III.
    • 1. + amittendi:
    • 2. + dimittendi
    • 3. + emittendi:
    • 4.

Pełne hasło

OMITTO s. ABMITTO s. OBMITTO, -ere, -si, -sum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • NGl.
  • A.
  • H. (s.
  • v.
  • omm-),
  • N.
  • O.
I.
1. pominąć,ominąć; praetermittere, praeterire.
Praec.
α. w mowie lub w piśmie; oratione vel scripto.
β. iur. cf. infra II 2. Occ. nie brać pod uwagę; minime respicere
KsgMaz II p. 226 (a. 1426) : dicte cause vigorem totalem habebunt ... antiquitate ipsarum penitus o-sa.
Locut.
hoc (eo, illo) non omisso quod etc. zwracając uwagę; eius rei ratione habita
KodKKr II p. 53 (a. 1374) : Swentoslao ... ac legittimis successoribus damus ... sculteciam ... hoc non o-so, quod nobis ... consweta seruicia impendere tenebuntur.
DokMp VI p. 137 (a. 1396) : illo ... non o-so, quod de laboribus huiusmodi candele ... debent comparari.
Ib. p. 222 (a. 1404) : eo ... non o-so specialiter et expresse, quod ... quilibet civium ... pro decimis rectori ecclesiae ... sit adstrictus.
Ita saepius.
2. poniechać, zaniechać, zaprzestać; desistere, deponere, renuntiare.
3. zaniedbać; neglegere.
N. theol. zaniedbać czynienia dobra; refertur ad bona opera
ConcPol VI p. 323 (a. 1586) : quae commissa quae o-sa sint ... bene diiudicare.
Constr. ad 1
-3:
a. sq. dat.
ModlWW p. 19 : quibus erroribus nunc omnibus ... abrenunccio et o-o.
b. sq. acc.
c. sq. in c. abl.
KomEkon p. 154 (a. 1416) : vir nichil debet o-re in instruendo uxorem.
d. sq. inf.
e. sq. quod, cf. et saepius. Cf. Th. IX 2,586,50 sqq.
4. porzucić,opuścić; deserere, relinquere (homines vel res).
II. iur.
1. zrezygnować, nie dopełnić (jakiejś czynności prawnej); iuris actioni renuntiare,eam neglegere
KodWp I p. 87 (a. 1218) : homines mei (Wlodislai ducis Masoviae ) homines suos (Henrici ducis Silesiae ) o-so iudicio vadiare nullatenus presumant.
KodMp IV p. 248 (a. 1428) : seruatis iuridice seruandis ... nihilque iuris sui o-ndo.
Ita saepius, praec. iudicium, ius (ut supra); simili sensu actionem ( AKapSąd III p. 183, a. 1515) , terminum ( AGZ XIX p. 247, a. 1486 : terminum o-sit alias «dal rokowy prepelznacz»), praeterea visionem ( StPPP VIII p. 572, a. 1398) , item consuetudinem (molendinatorum: PP II p. 98, a. 1450).
2. pominąć (jakąś instancję sądową); praetermittere (iudicium inferius)
StPPP VI p. 307 (a. 1527) : actio ... o-sis terminis terrestribus generalibus recte ad maiestatem regiam devoluta est.
Ib. p. 302 (a. 1527) : appellare ad superiorem iudicem o-so medio.
3. iuramentum zwolnić od składania przysięgi; ius iurandumremittere
AKapSąd II p. 36 (a. 1418) : cum nobilis iurare voluit, dominus archidiaconus o-sit iuramentum.
ArPrawn VIII p. 93 (a. 1405) : erit dampnum ipsius ... super solam ... pallatini ... allocutionem, iuramento ipsius quolibet o-so.
Additur
alicui :
AGZ XVII p. 216 (a. 1484) : Prandotha ...Petro iuramentum corporale o-sit, sic quod potest ...damnum recipere ... absque iuramento.
III. fungitur vice verbi
1. amittendi:
PommUrk III p. 43 (a. 1312) : ne ... omnia hec ... robur perpetue firmitatis ... o-re contingat ... dedimus presens instrumentum.
DŁUG. Hist. II p. 385 (= IV p. 136 ed. nov.) : milites novitate ... rei expergefacti animos tamen non o-unt.
Cf. Th. IX 2,588,33 sqq.
2. dimittendi :
ZabDziej I p. 88 (a. 1470) : Gregorius ... o-it Petro ... omnia quecunque emit.
3. emittendi:
GŁOG. Alex. I fol. C Ia (XIIa): cibum vel aliud per os o-o vel evomo.
4. remittendi, cf. -17.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)