- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
- H. (s.
- v.
- omm-),
- N.
- O.
I.
1.
pominąć,ominąć;
praetermittere, praeterire.
Praec.
α.
w mowie lub w piśmie; oratione vel scripto.
β.
iur.
cf.
infra II 2.
Occ.
nie brać pod uwagę; minime
respicere
KsgMaz II p. 226 (a. 1426) : dicte cause vigorem totalem habebunt ... antiquitate ipsarum penitus o-sa.
Locut.
hoc (eo, illo) non omisso quod
etc.
zwracając uwagę; eius rei ratione habita
KodKKr II p. 53 (a. 1374) : Swentoslao ... ac legittimis successoribus damus ... sculteciam ... hoc non o-so, quod nobis ... consweta seruicia impendere tenebuntur.
DokMp VI p. 137 (a. 1396) : illo ... non o-so, quod de laboribus huiusmodi candele ... debent comparari.
Ib. p. 222 (a. 1404) : eo ... non o-so specialiter et expresse, quod ... quilibet civium ... pro decimis rectori ecclesiae ... sit adstrictus.Ita saepius.
2.
poniechać, zaniechać, zaprzestać; desistere, deponere, renuntiare.
3.
zaniedbać;
neglegere.
N. theol.
zaniedbać czynienia dobra; refertur ad bona opera
ConcPol VI p. 323 (a. 1586) : quae commissa quae o-sa sint ... bene diiudicare.
Constr.
ad 1
-3:
a.
sq.
dat.
ModlWW p. 19 : quibus erroribus nunc omnibus ... abrenunccio et o-o.
b.
sq.
acc.
c.
sq.
in
c.
abl.
KomEkon p. 154 (a. 1416) : vir nichil debet o-re in instruendo uxorem.
d.
sq.
inf.
e.
sq.
quod, cf.
et saepius.
Cf.
Th. IX 2,586,50 sqq.
4.
porzucić,opuścić; deserere, relinquere (homines vel
res).
II.
iur.
1.
zrezygnować, nie dopełnić (jakiejś czynności prawnej);
iuris actioni renuntiare,eam neglegere
KodWp I p. 87 (a. 1218) : homines mei (Wlodislai ducis Masoviae ) homines suos (Henrici ducis Silesiae ) o-so iudicio vadiare nullatenus presumant.
KodMp IV p. 248 (a. 1428) : seruatis iuridice seruandis ... nihilque iuris sui o-ndo.Ita saepius, praec. iudicium, ius (ut supra); simili sensu actionem ( AKapSąd III p. 183, a. 1515) , terminum ( AGZ XIX p. 247, a. 1486 : terminum o-sit alias «dal rokowy prepelznacz»), praeterea visionem ( StPPP VIII p. 572, a. 1398) , item consuetudinem (molendinatorum: PP II p. 98, a. 1450).
2.
pominąć (jakąś instancję sądową); praetermittere
(iudicium inferius)
StPPP VI p. 307 (a. 1527) : actio ... o-sis terminis terrestribus generalibus recte ad maiestatem regiam devoluta est.
Ib. p. 302 (a. 1527) : appellare ad superiorem iudicem o-so medio.
3.
iuramentum
zwolnić od składania przysięgi; ius iurandumremittere
AKapSąd II p. 36 (a. 1418) : cum nobilis iurare voluit, dominus archidiaconus o-sit iuramentum.
ArPrawn VIII p. 93 (a. 1405) : erit dampnum ipsius ... super solam ... pallatini ... allocutionem, iuramento ipsius quolibet o-so.
Additur
alicui :
AGZ XVII p. 216 (a. 1484) : Prandotha ...Petro iuramentum corporale o-sit, sic quod potest ...damnum recipere ... absque iuramento.
III.
fungitur vice verbi
1.
amittendi:
PommUrk III p. 43 (a. 1312) : ne ... omnia hec ... robur perpetue firmitatis ... o-re contingat ... dedimus presens instrumentum.
DŁUG. Hist. II p. 385 (= IV p. 136 ed. nov.) : milites novitate ... rei expergefacti animos tamen non o-unt.Cf. Th. IX 2,588,33 sqq.
2.
dimittendi :
ZabDziej I p. 88 (a. 1470) : Gregorius ... o-it Petro ... omnia quecunque emit.
3.
emittendi:
GŁOG. Alex. I fol. C Ia (XIIa): cibum vel aliud per os o-o vel evomo.
4. remittendi, cf.
-17.