- F.
- Th.
- S.
- B.
- NGl.
I.
1.
oczny;
ocularius (saec. XV).
2.
naoczny, dokonany własnymi oczyma; oculatus,
suis oculis factus
RHist III p. 303 (a. 1510) : singula praedicta o-i inspectione videri possunt.
COPERN. Rv p. 246 (ed. nov.): vtramque earum causarum declarabimus ... o-i demonstratione.
II.
iur.
tzw. oczywisty (rok) termin sądowy, poprzedzony ustnym
pozwem, często w związku ze znalezieniem u kogoś lica (tj.
oczywistego dowodu winy); iudicii terminus,qui
vocatione in ius verbis facta
constituitur,
praec. cum quis in
recenti crimine deprehenditur
AGZ XIV p. 100 (a. 1443) : ipsis ministerialis dedit terminum o-em restando ipsos in campo super violencia.
Ib. p. 103 (a. 1443) : ministerialis ... terminum o-em dedit post restacionem, alias «po liczu».Ita ib. saepissime. Glossae Pol. :
ib. p. 224 (a. 1446) : datus est terminus o-is alias «oczivisti» ad dominum palatinum Leopoliensem.
Ib. p. 234 (a. 1447) : dedit terminum o-em alias «oczivisti» in Leopoli ... Nicolao.Ita ib. saepius. Cf. OCULATUS II FACIALIS supra III 9,48 sqq. ; ; PERSONALIS infra.