- S.
- NGl.
- Ha.
- L.
I.
propr.
phil.
potentia
władza odżywiania;
quae efficit, ut animalia nutriantur
et crescant
GŁOG. Anal. fol. 125a : omnes ... potencie anime vegetative, vt n-a, augmentatiua et generatiua habent idem obiectum materiale, vt nutrimentum, circa quod versantur.
Id. ExLog fol. 64b : ut patet de alimento, quod est subiectum potencie n-e, augmentatiue et generatiue.
Id. Anim. fol. 51a : anima vegetatiua habet sub se tres alias potentias, vt n-am, augmentatiuam et generatiuam.Ita saepius in textibus phil. saec. XV—XVI. Occ.
a.
societas
towarzystwo, w którym ktoś wyrósł; in qua
quis educatus est
NIC. BŁ. Serm. I p. 384 : tria sunt, quae impediunt hominem apprehendere veritatem ... quarta causa est societas n-a, quia ... in natura hominis est amor sequendi illud, cum quo habet societatem et deligere ea, in quibus nutritus est.
b.
subst.
nutritiva,,
-ae
f.
wychowanie; educatio
MARTIN. OP. Serm. p. 35 nlb. : de mala enim custodia et n-a puerorum fit frequenter, quod filij ... furantur et rapiunt, vbi possunt.Cf. NUTRIO I.
II.
transl.
(sq.
gen. ) taki, który
przyczynia się do wzrostu czegoś; qui alicuius
rei augmentum affert, causa est
WŁODK. ScrSel II p. 384 : conclusio ista ... est ... falsa ... et erronea, Christifidelium seductiva ac eciam eiusdem heresis n-a.
SCARB. Sap. I p. 281,251 : prolixitas epularum cum feminis nonnulla n-a carnalitatis generat et inducit.
Eodem sensu
abs.
JAC. PAR. Var. II p. 274 : tractatus de n-is et corruptivis contemplationibus.