- F.
- G.
- Dc.
- Bl.
- NGl.
- B.
- L.
- Ha.
- K.
I.
adi. nocny,
odbywający się nocą; qui nocte fit,
v.
gr. laudes, officium.
N.
locut.
re nocturnali
(e
Pol.
nocną rzeczą)
nocą, po kryjomu, potajemnie; noctu,
clam
TPaw IV p. 291 (a. 1405) : repercussit ... mihi equum cum suis coadiutoribus n-i re seu tempore.
KsgMaz III p. 136 (a. 1435) : domum meam n-i re devastavit.
N.
α.
tunica
nocna szata (zakonnika); vestis nocturna
(monachi)
LibMortVinc p. 33 (saec. XIII) : canonicus, qui legavit n-es tunicas fratribus.
DokMp II p. 71 (a. 1427) : fratres providebunt ipsis de amictu, videlicet pelliciis, tunicis n-bus, scapularibus.
β.
tegimentum
szata noszona w czasie oficjum nocnego; tempore
officii nocturni gestatum
HERBORD p. 36 : tegimentum n-e mirabilis precii de serico, auro et megalina pelle confectum.
II.
subst.
nocturnale,,
-is
n.
nokturnal
tj. księga zawierająca
modlitwy oficjum nocnego;
liber orationes nocturnas officii
continens
MPH I p. 377 (a. 1110) : n-es III, missalia II, gradualia III.