- F.
- Bl.
- S.
- NGl.
- N.
- L.
I.
adi
. nowy, nowszy;
novus, recens.
II.
subst.
neoterici,,
-orum
m.
nowinkarze, nowatorzy, sprzyjający nowinkom; qui novis
rebus (v.
gr. in religione) student
Tom. VII p. 389 (a. 1525) : utri videlicet germanum Scripture sensum habeant, an veteres illi ... an isti n-ii, qui in jus suum Scripturas trahunt.
COPERN. Rv p. 261(= p. 198 ed. nov.): Luna circa medium, quod erat inter austrinum limitem et eclipticam sectionem ascendentem quam n-i vocant Caput Draconis.