- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
- L.
[nom.
pl.
nepoti :
ZabDziej I
p. 212 (a.
1530)
:
dederunt tutoriam Mathie Maczoszek: avia, nepoti et neptes.]
I.
propr.
1.
wnuk; filii
filiaeve filius.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 650 : n-s, neptis «wnuk, wnuczka».
2.
ex (de) fratre
et
abs.
:
bratanek, synowiec;
filius fratris
KodMp I p. 14 (a. 1212) : nostris n-bus, filijs fratris nostri, scilicet Boguzlao et Sulizlao protestantibus.
Lites I p. 389 (a. 1339) : rex Premislius, qui fuit et erat n-s ... ducis Mistiwoii filius fratris sui.
AN. Epyll. p. 60, v. 53 : alius de fratre n-s.Glossae Pol.
AGZ XI p. 296 (a. 1447) : suo n-i alias «bratankowy» (cf. ib. XV p. 560, a. 1498).
GLt p. 23 : n-s «necz».
KodWp V p. 327 (a. 1422) : cum suis n-bus alias «synowczy».
GLcerv p. 650 : n-s ex fratre «synowiec».Cf. FILIASTER.
3.
a (de, ex) sorore
et
abs.
:
siostrzeniec; sororis filius
DŁUG. Hist. III p. 193(= V p. 212 ed. nov.) : Casimirus rex ... Ludovicum n-em suum a sorore in Poloniae regem ... accepit.
Ib. p. 204 (= V p. 224 ed. nov.): Casimirus rex magnificas ... exsequias sub praesentia ... regine Hungariae et n-is sui Ludovici ... celebravit.
AN. Epyll. p. 60, v. 53 : deque sorore n-s mox arripit arma.Glossae Pol.
StPPP II p. 241 (a. 1419) : n-s alias «sestrzenecz» ... de sorore eorum natus.
GLcerv p. 341 : n-s ex sorore «siestrzeniec».
N. distinctionem
ad
2—3: germanus
(i. filius fratris germani vel sororis germanae
AKapSąd II
p. 497, a.
1433
;
APozn I
p. 385,
a. 1465
;
DŁUG. LibBen I
p. 253
;
AKapSąd III
p. 282, a.
1502)
;, uterinus (i. filius sororis uterinae vel fratris uterini
StPPP VIII
p. 192, a.
1386
;
ib.
p. 735, a.
1399
;
ib.
p. 869, a.
1400
;
TArch
p. 49, a.
1409).
Cf.
ad rem M. Szymczak, Nazwy stopni i powinowactwa rodzinnego w
historii i dialektach języka polskiego,Warszawa 1966,
p.
109— 113.
4.
pasierb; privignus
AGZ XIX p. 454 (a. 1499) : Elisabeth cum n-bus suis alias «s pasyrby».
5.
szwagier; levir
ZabDziej I p. 129 (a. 1495) : gener Byczek recognovit ... quia recepit sexagenam a Petro Byczek n-e suo alias «szwakra» pro agro.
II.
sensu latiore (pl.) potomkowie; proles (saec.
XVI).