- F.
- G.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
[abl.
sg.
nasu :
ZabDziej III
p. 205 (a.
1492)
:
de ore et nasu.]
I.
propr.
1.
nos;
nares.
2.
in imagine
a.
dowcip; acumen ingenii
(saec. XVI).
b.
in locut.
α.
nasum in rugas contrahere
krzywić nosem, wybrzydzać;
improbare
KADŁUB. p. 45 : quidam ad philosophum ingressus ... n-um in rugas contrahit, omnia illi inproperat, de omnibus illum obiurgat.
β.
naso rhinocerota praeferre
(e Mart. Epigr. I 3,6) zbytnio
ganić; nimium in castigando esse (saec. XVI).
c.
discretionis
wyczucie, węch;
discernendi facultas
MARTIN. OP. Marg. fol. e 4a : vbi bona mixta sunt malis, n-o discretionis virtutes debemus eligere, vicia reprobare.
II.
meton. dziób;
rostrum.
Glossa
Pol.
GLb p. 4 : aduncus, valde curvus ut n-us avium «skrzyvyony nosz».
III.
transl. ucho lub
dzióbek naczynia; vasis ansa vel rostrum (saec. XVI).