- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
I.
1.
propr.
a.
powodujący (przynoszący) śmierć,śmiercionośny, zabójczy; mortem afferens.
N.
locus
i. vulnus
(cf.
supra V/1502,25 sqq.).
b.
niebezpieczny, szkodliwy,zgubny; periculosus,perniciosus, nocens,
v.
gr. aura (
AKapSąd I
p. 298,
a. 1515)
, exemplum (
UrkBBr
p. 141, a.
1286)
, ingenium (
DŁUG. Op.
p. 50
)
, minae (
PAUL. CR.
p. 187, v. 64
).
2.
transl. odnoszący
się do śmierci, towarzyszący
śmierci; ad mortem pertinens, mortem
comitans (saec. XV).
II.
(singulare) obumarły, uschły; emortuus, aridus
StPPP II p. 556 (a. 1446) : exsecuit LXVI quercus prolificatiuas alias «rodzayne» et trecentas m-as alias «podleysche».