- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
StPPP XI p. 259 (a. 1501) : hoc, quod fuit ante, debet esse mori in perpetuum.part. praes. pro part. perf.
ArPrawn VIII p. 70 (a. 1397) : ipso ... Goworcone moriente ... Bronissius ... innocentiam fratris ... declarauit.
DokMp VIII p. 338 (a. 1450) : e domo morientem deportare in sepultura.part. perf. mortus:
KodMp IV p. 242 (a. 1427) : si ... Nicolaus ... mortus fuerit.Cf. Th. VIII 1492,31 sq. 3. sg. fut. I moretur:
TPaw VII p. 254 (a. 1422) : si ... vxor Johannis moretur (cf. PP III p. 31, a. 1433 et AGZ XVI p. 117, a. 1475).3. sg. con. impf. moriretur:
KodWp III p. 540 (a. 1383) : in cuius ebdomada moriretur (cf. ArPrawnX p. 39, a. 1394 et vulgo usque ad saec. XV med.; cf. Th. VII 1492,44 sqq. )3. pl. con. impf. morirentur:
KsgRachKr p. 134 (a. 1338) : si ... pueri ... morirentur (cf. KsgŁawKr p. 86, a. 1372et Th. VIII 1492,46). supinum mortuum, mortum et moritum, moritu:
GŁOG. Alex. I fol. R VIIIa : morior ... mori caret supino, tamen secundum antiquos dicitur mortuum, mortuu secundum tertiam coniugationem ... et moritum, moritu, secundum quartam.act. morierit:
StPPP XI p. 26 (a. 1558) : Długosz si morierit.]
I.
propr. (de
animantibus) umierać (o zwierzętach: ginąć, padać); de vita decedere, morte obire.
Per abundantiam additur
morte (e
Vlg.
Gen. 3,4 et saepius
NIC. BŁ. Tract. fol. g IVb
;
ZABOR. Tract.
p. 26
).
;Glossa
Pol.
ArLit VII p. 266 (a. 1476) : equus sibi m-uus est alias «zdekch».
Constr.
a.
sq.
dat.
AKapSąd I p. 427 (a. 1457) : eisdem canonicis equi et alia pecora ... mortua sunt.Cf. b. sq. ab. c. sq. de :
DŁUG. Hist. II p. 111(= II p. 127 ed. nov.) : de febri moritur.Cf. Th. VIII 1493,40 sqq. d. sq. ex. e. sq. pro.
II.
transl.
(de rebus)
1.
stracić wagę, znaczenie, moc; vim
perdere,irritum fieri
,
praec.
de iuris actionibus, sed etiam de censu (
APozn I
p. 99,
a. 1443)
, contractu (
StPPP VII
p. 215, a.
1544)
, damno (
KsgMaz III
p. 129, a.
1435)
, poenis (
KsgGrWp I
p. 337, a.
1399)
, salviconductu (
Lites III
p. 208, a.
1414).
Item de
dotalicio:
AGZ XII p. 329 (a. 1469) : extunc ... dotalicium Katherine non m-itus alias «nye vyrzeka szya szvego vyana».
2.
skończyć się, wygasnąć; finiri,
exstingui.
Additur ad 1—2
: in aevum (
AGZ XIII
p. 7, a.
1436)
, in perpetuum (
KsgCzer
p. 191,
a. 1418
;
StPPP XI
p. 259, a.
1501
; simili sensu
semper
ib. VII
p. 215, a.
1544),
item
sub vadio
(
AGZ XII
p. 118, a.
1443).
N.
constr. sq.
inter:
ArPrawn VIII p. 102 (a. 1408) : omnes causae inter ipsas mulieres omnino sunt m-tue.
AKap Sąd II p. 77 (a. 1428) : omnes proventus ... qui fuerunt in prima ordinacione ... et alia omnia debent m-i inter dictos kmethones.Cf. ad I—II: MORTUUS.