Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MORALITAS

Gramatyka
  • Formymoralitas
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -atis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. moralność
  • II. + Th. nauka moralna, zwł. moralna interpretacja Pisma św. i. fere q. przypowieść

Pełne hasło

MORALITAS, -atis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
I. moralność; morum condicio (praec. in bonam partem).
Additur
humanae vitae ( KomKadł p. 3 ) , communis ( CodEp II p. 324, a. 1434).
II. nauka moralna, zwł. moralna interpretacja Pisma św. ; doctrina moralis, praec. e Scripturae s. interpretatione sumpta
CodSil(M) I p. 45 (a. 1147) : ut inculta barbaries vestis m-bus excolatur.
MARTIN. OP. Serm. p. 26 : temporis congruitas deseruit ... tropologie quantum ad m-em et deseruit allegorie quantum ad misterium.
Cf. Th. VIII 1475,20 sqq. Occ. i. fere q. przypowieść; parabole
PEREGR. fol. e Ia : vt melius intelligere possitis, quid dico vobis, volo m-em dicere: fuit quidam rex etc.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)