- F.
- Th.
- S.
- Dc. (pl.),
- NGl.
- N.
- K.
ten, kto zwleka (z zapłaceniem długu);
qui (aes alienum persolvere) moratur
ArPrawn VII p. 74 (a. 1566) : si debitor creditori debitum soluere, nisi iure victus, noluerit, m-or iste et creditori id, quod debet, et iudicio iudicati praemium persoluet.