- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NG
- L
- L.
- A.
[
gen.
pl.
monstruorum :
MARTIN. OP. Serm.
p. 223
nlb.
:
propter monstruorum diuersitatem.
Cf.
Th. VIII 1446,31.]
I.
niezwykłe zjawisko, dziw, cud; prodigium, res insolita, mirabilis,
miraculum (saec. XV ex. —XVI).
II.
1.
propr. (de
concr.) osobliwe
stworzenie, dziwoląg, dziwadło,potwór; portentum, animal
deforme, monstruosum.
2.
meton. (de
abstr. ) coś dziwacznego, potwornego;
aliquid monstruosum,
deforme
KADŁUB. p. 169 : non minus pectoris m-a quam nemorum bestias studet Kazimirus domuisse.
Ib. p. 226 : cum omnia m-a vitiorum senex in se domuerit ... duo illi dominantur, scilicet ambicio et cupiditas.Ita saepe, v. gr. dicuntur monstra divisionum (divisiones monstruosae DŁUG. Hist. I p. 227 = I p. 294 ed.nov. et ib. saepius), dogmatum ( Tom. XIV p. 520, a. 1532) , haereseos ( AKapSąd II p. 491, a. 1432 et saepius), odiorum ( DŁUG. Hist. IV p. 639 ) , vitiorum ( et CorpJP III p. 210, a. 1512).
N.
constr. sq.
in
c.
abl.
JAC. PAR. RefEccl p. 111 : ratio deviat et sequitur m-um in actionibus.
Distinguitur
artificiale et naturale
(
WROCŁ. Epit. fol. b 6b).
N. locut.
monstra alere
knuć coś; aliquid
machinari
Tom. III p. 115 (a. 1514) : certum est in spem imperatoris Ordinem Cruciferorum ac ipsum Magistrum m-a alere.
*Ib. XIII p. 315 (a. 1531) : Francorum rex—nescio quid m-i intus alat — vix ad futurum annum Italia abstinebit.