Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MONARCHA

Gramatyka
  • Formymonarcha
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • (najwyższy) władca, panujący, monarcha

Pełne hasło

MONARCHA, -ae m.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • NGl.
  • L.
  • Ha.
  • N.
  • K.
(najwyższy) władca, panujący, monarcha; qui regnandi et imperandi potestate utitur, dominator
ChrPP p. 476 : Boleslaus III dux ... primogenito Wladislao Slesiam assignavit et, ut aliis fratribus preesset, m-am constituit.
CodEp III p. 48 (a. 1450) : in ecclesia sancta ... tu summus pontifex, m-a et unum principium catholica sentencia predicaris.
CantMAe I nr. 37, v. 9a (saec. XV) : te m-a orbis divus Ottho cesar adiit.
DŁUG. LibBen I p. 4 : Boleslaus Krzywousthy dux et m-a Poloniae.
Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 640 : m-a, vnicus omnium princeps, «krol».
Occ. de rectore studii generalis Cracoviensis
ARect II p. 1 (a. 1537) : coram magnifico et excellentissimo viro domino Martino ... rectore almae Universitatis studii litterarii Cracoviensis generalis m-a (ms. et ed. monasiarcha) vigilantissimo.
Ib. p. 102 (a. 1545) : coram ... professore ac universitatis studii generalis Cracoviensis m-a et rectore.
Constr.
a. abs. b. sq. gen. ut supra.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)