- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
- Ha.
- N.
- K.
(najwyższy) władca, panujący, monarcha; qui regnandi et
imperandi potestate utitur,
dominator
ChrPP p. 476 : Boleslaus III dux ... primogenito Wladislao Slesiam assignavit et, ut aliis fratribus preesset, m-am constituit.
CodEp III p. 48 (a. 1450) : in ecclesia sancta ... tu summus pontifex, m-a et unum principium catholica sentencia predicaris.
CantMAe I nr. 37, v. 9a (saec. XV) : te m-a orbis divus Ottho cesar adiit.
DŁUG. LibBen I p. 4 : Boleslaus Krzywousthy dux et m-a Poloniae.Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 640 : m-a, vnicus omnium princeps, «krol».Occ. de rectore studii generalis Cracoviensis
ARect II p. 1 (a. 1537) : coram magnifico et excellentissimo viro domino Martino ... rectore almae Universitatis studii litterarii Cracoviensis generalis m-a (ms. et ed. monasiarcha) vigilantissimo.
Ib. p. 102 (a. 1545) : coram ... professore ac universitatis studii generalis Cracoviensis m-a et rectore.
Constr.
a. abs.
b. sq.
gen.
ut supra.