- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- B.
- A.
I.
1.
miękki, giętki, elastyczny; tactui cedens,
non durus.
Occ.
i. q. liquidus, stillans
FROVIN. p. 73, v. 270 : ne noceat stilla, micas in m-ia stilla.In malam partem dicitur de umiditate (saec. XVI).
2.
delikatny, młody;
subtilis, tener.
N.
cibus
delikatny, przyjemny;
delicatus.
Occ.
mollia,,
-ium
n.
loco subst.
: stroje zbytkowne, wystawne;
vestes luxuriosae
DŁUG. Hist. I p. 56 (= I p. 115 ed. nov.) : gens Polonica ... hirsuto humilique vestitu domestica elaborato arte contenta, omnium m-ium et delicatorum expers est.
II.
A.
1.
in bonam partem a. spokojny, łagodny, miły; mitis, lenis. b. życzliwy, łaskawy,przychylny; benevolus, benignus, favens (saec. XVI).
2.
in malam partem
a.
zniewieścialy;
effeminatus.
b.
rozpustny, rozwiązły; libidinosus, lascivus (saec. XVI).
Pro
subst.
mollis,,
-is
m.
ZABOR. Coel. p. 9 : neque fornicarii ... neque adulteri neque m-es ... regnum Dei possidebunt.Glossa Pol.
GLcerv p. 641 : m-is homo significat inconstantem hominem et lasciuum «miękki, niestateczny».Cf. MOLLITIA II 2.
B.
1.
gram.
miękki; non durus (opp. durus, de
consonantibus).
2.
mus.
t. t. mollowy, tj. związany z
gamą o malej tercji; qui ad diagramma musicum
intervalli parvi spectat
SZYDL. p. 16 : cantus b m-is ideo dicitur m-is, quia suavem et dulcem efficit melodiam et signatur per b rotundum.
Ib. paulo infra differencia est inter ♯ durum et b m-e; differunt ... in voce et in scripto.
Ib. p. 18 : cantus b m-is ... diffinitur sic: est, qui cum timore, feminea, blanda et dulci voce profertur.
FELSZT. OpCong fol. A IIIb : cantus ... b m-is est, qui m-em ac leuem facit sonum ratione littere et soni.Praeter cantum dicitur de secunda ( KROMER MusEl fol. B IIIb) , semitono ( MONET. fol. B IVb) , solmisatione ( FELSZT. OpCong fol. BIb) , voce ( ib. fol. A IIIb et saepius).
N.
constr. sq.
III.
gładki, wygodny, łatwy;
levis, commodus, facilis (saec.
XV).
Constr.
ad I-II:
a. abs. b. sq.
abl.