Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MOLARIS

Gramatyka
  • Formymolaris, molaris, molare
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is -is
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • 1. + lapis młyński, dotyczący młyna(sensu diverso) kamień ciosany
      • a.
      • b. + molendinum farinale et molare:
    • 2. (singulare) syn lub pomocnik młynarza
  • II. + dens (ząb) trzonowy

Pełne hasło

MOLARIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NG
  • L
  • L.
  • A.
  • K.
I.
1. młyński, dotyczący młyna; qui ad molendum vel molendinum pertinet , praec. lapis kamień młyński (eodem sensu abs. molaris,, -is m. vulgo, cf. supra V 1246,28 sqq. ; etiam ; molare,, -is n.
AGZ IV p. 178, a. 1462 : m-ia et omnia alia
). Occ. (sensu diverso) kamień ciosany; lapis levigatus, politus ( DŁUG. Hist. I p. 530 = II p. 301 ed.nov., cf. ).
N.
a. mensura cf.
b. molendinum farinale et molare:
DodMp VII p. 315 (a. 1431) : molendinum, quod prius erat cerdonale quoad omnes cerdones Cracouienses ... convertimus in farinale et m-e, cf. supra IV 71,22 sqq.
2. (singulare) syn lub pomocnik młynarza; pistoris filius vel administer
KsgPrzem I p. 283 (a. 1441) : Iohannes m-is alias «młynarczyk».
II. dens (ząb) trzonowy; i. q. maxillaris. Glossae Pol.
RFil XXIII p. 269 (saec. XV med.) : dens m-is «trzonowy zanb».
GLb p. 30 : m-es dentes ... quibus molitur cibus «trzonove».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)