- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
I.
(de hominibus) umiarkowany, zachowujący miarę, opanowany; qui modum servat, modestus.
II.
(de rebus) umiarkowany, mierny, przeciętny;
modicus,
temperatus.
N.
constr.
sq. gen.
MatFil VI (XVII) p. 182 (saec. XV in.in) : esse m-um passionum (ita ib. saepius ).
Praec.
1.
iur.
t. t.
locut.
moderata tutela (defensione)
nie przekraczając granic obrony własnej; se ipsum defendens alterique non nocens
ZabDziej II p. 29 (a. 1482) : m-a defensione tuebatur dominus Paulus.
Ib. III p. 3 (a. 1490) : evaginata daga ... percussit eum post collum ... usque sibi manum erripuit et se m-a tutela protexit.
Ib. p. 95 (a. 1491) : probare intendit ... manuum iniectionem in eundem nobilem, qui si tutela m-a se non defendisset idem plebanus sibi cruciatibus et percussionibus nocuisset.Cf. MODERAMEN II 4.
2.
mus.
t. t.
(de accentu) explicat
FELSZT. ModAcc fol. A IIb : accentus est quadruplex: grąuis, acutus, m-us, circumflexus ... m-us est participans naturam grauis et acuti; et est quando fit depressio in tertiam et in secundam leuatio; et talis fit in dictionibus monosillabis barbaricis, Hebraicis in plena distinctione seu in fine particulae positis.Cf. etiam LIBAN. Acc. fol. A VIIa et MODEROR I 2 d.